2e zondag van de veertigdagentijd in het jaar A

Post date: Mar 17, 2014 9:53:02 AM

16 maart 2014

Zalige Titus Brandsmaparochie

Mattheus 17, 1-9

Wat we vandaag in het evangelie mochten horen is niet echt alledaags te noemen en misschien wel moeilijk voor te stellen: Jezus die op een hoge berg van gedaante verandert en in gesprek komt met Mozes en Elia. En opnieuw klinkt er een stem uit de hemel: “Dit is mijn Zoon, de welbeminde”. Hoewel mogelijk lastig om meteen te duiden, valt wel op hoezeer de lezing van vandaag verknoopt is met allerlei passages her en der in de Bijbel te vinden. Wat we vandaag mochten horen is nauw verbonden met het geheel van de Bijbelse boodschap.

Heel opvallend is de verbinding met het leven en werken van Mozes en Elia. Mozes, de bevrijder die het steeds weer voor zijn volk opnam en bij hen bleef. Elia, degene die de godsdienst herstelde in een periode dat velen afgoden in hun hart hadden gesloten. In die zin is Elia ook een bevrijder te noemen. Beide, Mozes en Elia, hadden in de nabijheid van God mogen verkeren. Het evangelie houdt ons vandaag Jezus voor als groter dan deze twee. Alleen van Jezus wordt gezegd dat Hij Gods Zoon is, de welbeminde. De oproep te luisteren betreft hetgeen Hij ons te zeggen heeft. Het is als een uitnodiging en een aansporing tegelijk: als je dicht bij Jezus blijft, Hem toelaat in je leven, dan zit je goed. Leerling van Jezus zijn heeft dan iets te maken met vrijheid vinden en tot ware godsdienst komen.

De lezing van vandaag is niet alleen verbonden met passages wijd en zijd in de Bijbel te vinden, maar ook met wat er direct voor en na staat geschreven. Daarin is sprake van het aanstaande lijden en sterven van de Heer. De verlichtende ervaring op de hoge berg heeft daar kennelijk mee te maken. Zet al een stip op de horizon, zodat lijden en sterven van Jezus weliswaar niet minder onthutsend, pijnlijk en ongerijmd wordt, maar we wel alvast worden geholpen te zien in welke richting we dit alles dienen te verstaan. We krijgen vandaag een sneak preview om alvast in onze oren te knopen dat wat de stem uit den hoge toevoegde dadelijk niet wordt teruggenomen, maar eerder bevestigd. Wat staat te gebeuren heeft met bevrijding te maken en met herstel van godsdienst, oftewel met goede betrekkingen tussen God en mensen.

Wat het evangelie ons vandaag biedt kan ook betrokken worden op ons eigen bestaan. Zoals deze ontmoeting op de hoge berg ons alvast vooruit helpt met betrekking tot Jezus’passie, zo staat in ons leven de banier van Jezus’ verrijzenis ook al te wapperen. Wat ons ook moge overkomen, welk leed ons mogelijk te wachten staat, het staat al in het perspectief van de verrijzenis. Dat werkt niet als een paracetamolletje waardoor pijn en verdriet zondermeer verminderd worden. Wel helpt het ons richting te blijven zien; ons te oriënteren op waarheen ons leven gaat. Gods finale woord heeft immers al geklonken. En dat was een woord van leven, van bevrijding – een woord van louter liefde.